Trasy - Polska
Trasy - Zagranica

'Łabędzie zamki' Ludwika II Bawarskiego

Strona: 4
on nigdy zbudowany. Przed podwyższeniem wisi bizantyjski świecznik w kształcie korony z 96 świecami. Wykonano go z pozłacanej miedzi. Na podłodze ułożono posadzkę z motywami roślinnymi i zwierzęcymi składającą się z 2 mln elementów. Ludwik II nie miał zamiaru wykorzystywać Sali Tronowej w celach reprezentacyjnych ale chciał ją wykorzystać do realizacji swych fantazji. Mógł tu „grać rolę” Króla Świętego Grala – Parsifala.

Kolejnym pokojem, który zwiedzamy jest jadalnia. Ludwik II zazwyczaj jadał sam, więc mała jadalnia była wystarczająca. Przygotowane dla niego posiłki były transportowane ręcznie sterowaną windą z kuchni znajdującej się 3 piętra poniżej. Na ścianach tego pomieszczenia widnieją obrazy średniowiecznych śpiewaków.

Dalej udajemy się do sypialni króla, która została zaprojektowana w stylu późnogotyckim. Na gobelinach umieszczonych w sypialni oraz na rzeźbach na drzwiach znajdują się sceny z opery Wagnera – „Tristan i Izolda”. Królewskie łoże ozdobione jest misternie wykonanym drewnianym baldachimem, którego wykonanie zajęło 14-stu rzeźbiarzom 4 lata. Na nocnym stoliku umieszczony jest srebrny łabędź, z którego dzioba wypływa źródlana woda.

Następnym odwiedzanym pomieszczeniem jest „gotyckie” Oratorium. Można do niego wejść z sypialni króla lub z jego garderoby. Ołtarz, malowidła ścienne i witraże przedstawiają sceny z życia „świętego” króla Francji Luisa IX (panował on w latach 1226-1270), kanonizowanego w 1297r. patrona Ludwika II.
Ludwik II planował też dużą kaplicę zamkową w górnej części zamku ale nie została ona, podobnie jak i wieża, nigdy dokończona.

Przechodzimy do garderoby króla. Obrazy na ścianach przedstawiają barda Walthera von der Vogelweide oraz norymberskiego szewca i poetę Hansa Sachsa, którego Wagner uczynił nieśmiertelnym w jednej ze swoich oper. Sufit w tym pomieszczeniu nie jest tradycyjnie drewniany ale jest pomalowany w iluzjonistyczny sposób. Przedstawia otwarty dach ogrodu. Patrząc na niego widzimy błękitne niebo z ptakami.

Teraz udajemy się do Salonu, który jest największym pokojem w apartamentach królewskich. Cztery kolumny oddzielają główny pokój od „Łabędziego zakątka”, w którym Ludwik II uwielbiał czytać. W tym pomieszczeniu król był otoczony ilustracjami z legendy o Lohengrinie. Są one namalowane na szorstkim lnie aby wyglądały jak arrasy. W każdej części tego pokoju przewija się motyw łabędzia.

Pomiędzy Salonem a Gabinetem znajduje się Grota będąca najbardziej nietypowym pomieszczeniem na zamku. Kiedy zamkniemy drzwi możemy poczuć się w niej jak w prawdziwej wapiennej grocie. Za czasów Ludwika II szemrał tu sztuczny wodospad, który wraz z kolorowym światłem tworzył romantyczną atmosferę. Ukryty otwór w suficie pozwalał na słuchanie muzyki płynącej z Sali Bardów. Ludwik II lubił usiąść przy stoliku w grocie z lampką wina. Grota ta ma przypominać grotę Wenus w Hörselbergu niedaleko Eisenach. Znacznie większą grotę Wenus Ludwik II zbudował w parku otaczającym zamek w Linderhof.

Obok groty znajduje się loggia, w której Ludwik II urządził ogród zimowy z malowanymi ścianami, turecką fontanną i ulubionymi roślinami króla. Wejście do niej zamykają szklane drzwi, które podczas otwierania „wchodzą w skałę”.

Teraz przechodzimy do Gabinetu. Ilustracje na ścianach poświęcone są Tannhäuserowi ale zestaw piśmienny na biurku ma motywy związane z Lohengrinem, z którym Ludwik II się identyfikował.

Wchodzimy głównymi schodami, znajdującymi w północnej wieży, na czwarte piętro, gdzie znajduje się Górny Hol. Jest w nim umieszczona centralnie kolumna, która udaje
<< 1 2 3 4 5 6 >>
Kalendarium
Relacje z imprez
Relacje z wypraw
Poradniki
Sprzęt
Kursy walut
EUR4,1310 PLN
USD3,0503 PLN